|
Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009 - Σχόλια |
|
Σαρακατσάνικη στάνη στο Γυφτόκαμπο
Εσωτερικό ενός από τα κονάκια της στανης
Σαρακατσάνικη στάνη
Η δασική περιοχή του Γυφτόκαμπου, ούτε κάμπος είναι ούτε υπήρξε ποτέ τόπος κατασκήνωσης Ρομά-Τσιγγάνων. Η ονομασία οφείλεται σε ένα περιστατικό που συνέβη στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Όπως λένε, εκεί βρέθηκε το πτώμα ενός δολοφονημένου γυρολόγου και με βάση τον οθωμανικό νόμο που ίσχυε τότε, οι κατέχοντες τον τόπο του εγκλήματος έπρεπε να πληρώσουν φόρο. Καθώς η περιοχή δεν είχε κατακυρωθεί στην επικράτεια κάποιου από τα γύρω χωριά, οι κάτοικοι του Σκαμνελίου συγκέντρωσαν πιο γρήγορα τα γρόσια του προστίμου από τους γείτονές τους Βρυσοχωρίτες, εξασφαλίζοντας τον τίτλο χρησικτησίας της περιοχής. Συνέχεια…
|
Τρίτη, 7 Απριλίου 2009 - Σχόλια |
|
Γενική άποψη του χωριού από την πλατεία με τον πλάτανο και την εκκλησία των Ταξιαρχών.
Τοπίο λίγο έξω αλό τη Λάιστα.
Λάιστα
Η Λάιστα είναι ένα από τα βλαχόφωνα χωριά του Ζαγορίου με υψόμετρο 1020 μ. και διοικητικά ανήκει στον Δήμο Τύμφης. Είναι ο τρίτος σε μέγεθος οικισμός του δήμου αλλά και ο πιο απομακρυσμένος καθώς απέχει 80 χλμ από τα Ιωάννινα.
Ο οικισμός χρονολογείται από το 1580 και κατά τον 18ο και 19ο αιώνα γνώρισε περίοδο μεγάλης ακμής. Αποτελούσε την μοναδική κωμόπολη του Ζαγορίου ( ο Λαμπρίδης χαρακτηριστικά ανέφέρε « εις την κωμόπολιν Λαϊστης κατοικούσαν περί των 3000 κατοίκων»).
Η Λάιστα, όπως και άλλα κοντινά χωριά, καταστράφηκε ολοσχερώς από τον γερμανικό στρατό το 1943. Στη μεταπολεμική εποχή η μετανάστευση κι η αστυφιλία μείωσαν ακόμη περισσότερο τον πληθυσμό με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν μερικές μόνο δεκάδες μόνιμοι κάτοικοι.
Τα τελευταία χρόνια όμως η Λάιστα ανακάμτει και βρίσκεται πάλι σε πορεία ανάπτυξης. Απέκτησε ασφαλτοστρωμένο δρόμο (ήταν το τελευταίο Ζαγοροχώρι χωρίς άσφαλτο) και παρέχει άριστες υπηρεσίες στους επισκέπτες της περιοχής, καθώς λειτουργούν εστιατόρια και παραδοσιακοί ξενώνες που προσφέρουν άνετη φιλοξενία, ενώ το υπέροχο φυσικό περιβάλλον γεμίζει τους ταξιδιώτες με εκπληκτικές εικόνες της ηπειρώτικης υπαίθρου.
Συνέχεια…
|
Δευτέρα, 6 Απριλίου 2009 - Σχόλια |
|
Γενική άποψη του χωριού που είναι κτισμένο σε μία απότομη πλαγιά, σε μία καταπράσινη περιοχή με πολλά τρεχούμενα νερά και πέτρινα γεφύρια.
Η εκκλησία του Αγ. Νικολάου που κτίστηκε το 1850 από Χιονιαδίτες μαστόρους.
Η είσοδος της εκκλησίας του Αγ. Νικολάου με εντυπωσιακές αγιογραφίες.
Ο φημισμένος πλάτανος του Ντομπρίνοβου. Έχει περίμετρο 10,5μ. και ύψος περίπου 70μ. και υπολογίζεται ότι είναι άνω των χιλίων ετών! Βρίσκεται στην παλιά πλατεία του χωριού, εκεί που πριν από κάποια χρόνια ήταν το «μεσοχώρι». Σήμερα που το χωριό έχει κατά πολύ μικρύνει, η εκκλησία αποτελεί το τελευταίο οικοδόμημα του Ηλιοχωρίου.
Ηλιοχώρι
Το Ντομπρίνοβο (Ηλιοχώρι) είναι ένα από τα βλαχόφωνα χωριά του Ζαγορίου και διοικητικά ανήκει στον Δήμο Τύμφης. Βρίσκεται 71χλμ. από τα Γιάννενα, κτισμένο σε μία απότομη πλαγιά, σε μία καταπράσινη περιοχή με πολλά τρεχούμενα νερά και πέτρινα γεφύρια. Το όνομα του χωριού άλλξε σε Ηλιοχώρι το 1927.
Το πότε ακριβώς κτίσθηκε, δεν μπορεί να προσδιορισθεί. Από ευρήματα και προφορικές μαρτυρίες φαίνεται ότι είναι δημιούργημα συνένωσης πολλών μικρών συνοικισμών που προ υπήρχαν στην περιοχή. Δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθεί πότε πρωτοκατοικήθηκε αλλά τα ευρήματα στην περιοχή, μας πάνε πολύ παλιά πίσω σε χρόνους προελληνικούς όπως μαρτυρούν άλλωστε και τα λείψανα πελασγικών κτισμάτων στην θέση «Ρασιανιά».
Συνέχεια…
|
Σάββατο, 4 Απριλίου 2009 - Σχόλια |
|
Θέα του χωριού από την πλατεία. Η εκκλησία απέναντι από την πλατεία είναι ο Αγ. Χαράλαμπος. Το χιονισμένο βουνό είναι η Τύμφη και οι κορυφές που βλεπετε στην πανοραμική περιήγηση είναι (από αριστερά προς τα δεξιά): Τσουκαρόσια (δεσπόζουσα), Γκαμήλα και Τρόχαλα. Πιο δεξιά, βλέπετε το Σμόλικα (χωρίς χιόνια).
Η εκκλησία του Αγ. Δημητρίου στο κέντρο του χωριού.
Προικισμένο με άφθονα νερά, το Βρυσοχώρι έχει πολλές βρύσες απ’ όπου παίρνει και το όνομά του.
Καφενείο - Ψησταριά Κωνσταντίνου Σαμπίρη. Είναι ανοιχτό όλο το χρόνο και θα το βρείτε στον κεντρικό δρόμο, λίγο πριν την εκκλησία του Αγ. Χαραλάμπους.
Βρυσοχώρι
Το Βρυσοχώρι είναι ένα ορεινό βλαχόφωνο χωριό κτισμένο σε υψόμετρο 940 μ. σ’ ένα καταπράσινο τοπίο με πλούσια βλάστηση, τρεχούμενα νερά και απέραντα δάση, που σήμερα αποτελούν πια μέρος του Εθνικού Πάρκου της Βόρειας Πίνδου.
Νοτιοδυτικά υψώνονται οι κορυφές της Τύμφης Τσούκα-Ρόσια και Γκαμήλα ενώ σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το χωριό και προς τα βόρεια, κυλά ορμητικά τα νερά του ο Αώος ποταμός.
Συνέχεια…
Το μονότοξο αυτό γεφύρι με μήκος 24 μέτρα και ύψος 13 μέτρα το συναντάμε σε κείμενα, χάρτες και πινακίδες, με τρία ονόματα: Γεφύρι του Νούτσου, Γεφύρι του Κόκκορου και Γεφύρι του Κόκκορη.
Βρίσκεται 39 χλμ από τα Ιωάννινα, στο δρόμο προς Καπέσοβο και Τσεπέλοβο, λίγο πριν την διασταύρωση για το χωριό Κήποι. Ενώνει τις δυο όχθες του Μπαγιώτικου ρέματος, λίγο πριν αυτό ενωθεί με τον Ξηροπόταμο και καθώς είναι ακριβώς δίπλα από τον κεντρικό δρόμο και το σύγχρονο γεφύρι, θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι το πιο «δημοφιλές» πέτρινο γεφύρι στο Ζαγόρι.
Κτίστηκε το 1750 με χρηματοδότηση του Νούτσου Κοντοδήμου από το Βραδέτο γι αυτό ονομάστηκε Γεφύρι του Νούτσου. Το όνομα Γεφύρι του Κόκκορου το πήρε το 1910, όταν ο Κόκκορος (ή Κόκκορης;) από το Κουκούλι, που είχε έναν μύλο εκεί κοντά, χρηματοδότησε την επισκευή του. Το 1960 έγιναν νέες επισκευές με χρηματοδότηση από την Ένωση Ζαγορισίων.
Κοντά στο γεφύρι βρίσκεται η «σπηλιά του Νταβέλη», που αποτέλεσε καταφύγιο του ληστή Γιώργου Νταβέλη το καλοκαίρι του 1881, όταν τον κυνηγούσε τουρκικό σταρτιωτικό απόσπασμα. Ο Νταβέλης απέδωσε τη σωτηρία του στην Αγία Παρασκευή, επειδή κοντά στο γεφύρι βρίσκεται ένα ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Για το λόγο αυτό, ο ληστής κατασκεύασε το εικόνισμα μέσα στη μικρή σπηλιά.
